Kako se dogodilo da deci bez roditeljskog staranja božićne poklone donose ljudi okićeni nacističkim simbolima, a sve to samo par stotina metara od humki đaka streljanih 1941.
Božić je vreme mirenja, praštanja, lepih misli, ljubavi i darivanja. I nemilosrdnih kampanja proizvođača i prodavaca svega i svačega, pa i opasnih političkih ideja.
Dogodilo se tako, baš na Božić po julijanskom kalendaru. Dakle, 7. januara 2023, Prihvatilište za decu Centra za razvoj socijalnih usluga “Kneginja Ljubica” u Kragujevcu posetile su čudne čike na motorima, u jaknama sa mrtvačkim lobanjama na leđima. Ali ne bilo kakvim lobanjama, već “totenkopf” – simbol istoimene Treće oklopne SS divizije, jedne od najzloglasnijih u Drugom svetskom ratu. Međutim, nisu se nikakvi SS-ovci povampirili i krenuli na kragujevačku decu i omladinu, već je reč o ekstremno desnoj organizaciji “MC Srbi”, koja po Srbiji i Bosni i Hercegovini mahom operiše pod maskom bajkerskog kluba.
ŠTA SU MC SRBI
“MC Srbi” osnovani su 2012. godine kada je ključnu ulogu u osnivanju odigrao vođa neonacističke organizacije “Krv i čast divizija Srbije” Nikola Vidović. On je najpoznatiji je desničar član “MC Srbi”. Počeo je kao navijač FK Rad. Do svoje tridesete godine dosije je napunio sa osam krivičnih prijava za razbojništva, nanošenje teških povreda, izazivanje nacionalne i verske mržnje. Kasnije je postao član organizacije “Krv i čast” pa predvodnik borbene grupe “Odred 18” koja je važila za najnasilniju neonacističku grupaciju u Srbiji.
Vidović je uhapšen 10. oktobra 2010. na dan održavanja Parade ponosa. Prvo je priveden vođa “Obraza” Mladen Obradović, kod koga je policija pronašla spisak organizatora planiranih nereda. Na spisku je bilo i ime i broj telefona Vidovića.
O njemu je danas gotovo nemoguće naći više podataka, ali pominjan je u kontekstu kršenja zakona 2014. kada je određeni broj državljana Srbije išao u Ukrajinu da ratuje na strani Ruske Federacije. Neki od simbola koje “MC Srbi” koriste jesu prsluci sa totenkopf lobanjama, tetovaže kukastog krsta i oznake C18 (combat 18, gde su 1 i 8 zapravo simbol inicijala Adolfa Hitlera) na ramenu glavna su obeležja neonacista u redovima “MC Srbi”. U ovoj grupaciji su pripadnici organizacije “Krv i čast”, posebno borbene grupe “Odred 18”, bivši pripadnici zabranjenog “Nacionalnog stroja” i bivši navijači Rada, poznati kao posebno ekstremni i skloni kriminalu.
“MC Srbi” organizovani su u podružnice ili, kako ih oni zovu – čeptere u dvadesetak gradova u Srbiji, među kojima su Beograd, Smederevo, Pančevo, Kragujevac, Zemun (iako je beogradska opština), itd.
Većina čeptera su u stvari grupacije koje se nazivaju “Support 81” što znači da su podrška jednoj drugoj ekstremističkoj organizaciji – “Anđelima pakla” pod vođstvom Miljana Vukovića, zvanog Vuk.
Prema istraživanju koje je radila novinarka Tamara Marković Subota, postoje čepteri u kojima nema kriminalaca i koji su poznati isključivo po humanitarnim akcijama, ali u većini čeptera glavnu reč vode ljudi sa kriminalnim dosijeima.
“MC Srbi” bili su na čelu litije za spas porodice 10. septembra prošle godine, na kojoj je tražena zabrana Europrajda. Tada su neki od njih na reverima imali i izvezene signe rune, koje su amblem SS-a (u Kragujevac ih nisu poneli), a na litiji su se pojavili i u majicama sa drugim runama koje su imaju nacističku simboliku. Konkretno, jedan je imao majicu sa odal runom koja simbolizuje ideologiju krvi i tla.
POSTAJE ZANIMLJIVIJE
Kada je početkom novembra 2019. godine objavljen sadržaj međunarodnog desničarskog foruma Iron March u privatnim porukama člana čija je internet adresa u Banjalauci i drugog člana srpskog porekla, koji je dogovarao prodaju oružja iz Bosne i Hercegovine, spominjala se poseta “Marinku i ekipi” iz Prijedora.
Novinari BIRN-a BiH identifikovali su člana foruma i nekoliko pripadnika bajkerske grupe iz Prijedora koji na društvenim mrežama ili na drugi način u javnosti ističu desničarske simbole. Istraživački novinari i mediji poput Bellingcata uspjeli su da otkriju identitete desetina članova foruma, od kojih su neki bili aktivni pripadnici vojske.
U privatnim porukama je “Moonlord”, član srpskog porekla, dogovarao prodaju oružja u Bosni i Hercegovini. Novinari kanadskog CBC-a otkrili su kako je on bio jedan od administratora ovog foruma, te ujedno i pripadnik Kanadske mornarice – Boris Mihajlović. Prema pisanju
CBC-a, on više nije član i pokušava da se udalji od ove ideologije. Ovaj medij je naveo da nije poznato da li se prodaja oružja zaista i desila. Zanimljivo je, međutim, da je Iron March ekstremno desničarski forum, prodaja oružja dogovarana u Prijedoru, Prijedor često ižvrljan grafitima “C18”, a upravo je C18 jedan od simbola “MC Srba” koji – imaju ogranak u Prijedoru i, naravno, “samo” su bajkerski klub. Još je zanimljivije da je na forumu dogovarana poseta Marinku. Vođa prijedorskih “MC Srba” zove se Marinko Zdjelar. Što može da bude samo slučajnost, mada ih je već previše.
Tokom januara 2020. godine više desetina članova okupilo se u Prijedoru na obilježavanju praznika Krstovdan. Njihovo druženje obilježeno je fotografijom postavljenom na stranici “MC Srbi – chapter Prijedor”, koji predstavlja jedan od sedam ogranaka delovanja ovog kluba u Republici Srpskoj koje su uspeli da identifikuju novinari BIRN-a BiH.
NATRAG U KRAGUJEVAC
Otkud ovakve osobe, iz ovakve organizacije, koja je nesumnjivo ekstremistička, u Prihvatilištu za decu i mlade u Kragujevcu i zašto je to problem?
Prvo, nijedan kragujevački medij još nije dobio ovu informaciju jer se ona nalazi samo na jednom privatnom Fejsbuk profilu, preko kog je i stigla do redakcije “Vremena”. Prihvatilište je u nezavidnoj materijalnoj situaciji i ne odbija nijednu donaciju, niti proverava ko su ljudi koji doniraju stvari, hranu, odeću i obuću. Važno je napomenuti i da se u ovom prihvatilištu nalaze deca napuštena od roditelja i staratelja, deca i mladi koji se nađu u skitnji, prosjačenju, deca i mladi žrtve nasilja, zlostavljanja i zanemarivanja, deca i mladi izloženi drugim socijalnim rizicima. Još važnije je napomenuti da je kapacitet Prihvatilišta tako mali da može da primi samo šestoro (i brojevima: 6) dece ili mladih u jednom trenutku. Problem je što je predstavnicima “MC Srba”, što se vidi na fotografijama sa privatnog i zaključanog Fejsbuk profila, omogućen kontakt sa decom, kao i fotografisanje. Upućeni u situaciju u Prihvatilištu, kažu da ustanova nije u mogućnosti da odbija donacije, ali da kontakt i fotografisanje sa decom nije dozvoljeno. Iz samog Prihvatilišta, do zaključenja ovog broja “Vremena” na telefon se nije javljao niko.
Jasno je da teška materijalna situacija onemogućava nadležne u prihvatilištu da budu izbirljivi kada je reč o donatorima i donacijama. Međutim, ako je kapacitet institucije svega šestoro dece, to ne bi trebalo da bude prevelik trošak ni za grad Kragujevac ni za Ministarstvo za rad, boračka i socijalna pitanja. Takođe, iako samo Prihvatilište ne odbija donacije i ne proverava donatore, jasno je da nije u obavezi da im dopušta kontakt sa decom. Takođe, simboli koje “MC Srbi” imaju na svojim jaknama, a u kojima su došli, nisu prijatan ni primeren prizor za decu. U tom smislu, ne treba biti blag ni prema instituciji – mogli su da uzmu paketiće, zahvale se i proslede ih deci. A da je sa “MC Srbima” sve u redu, ne bi ovu akciju skrivali, imali bi svoju stranicu na Fejsbuku (neki “čapteri” je imaju) i prosledili bi medijima informaciju. Ovako, ispada da su došli tamo očekujući da ostave lepu sliku o sebi kod – dece.
“Pre tri godine za Vidovdan 2019. godine članovi kluba bajkera ‘MC Srbi’ krenuli su na Gazimestan. Dobili su od mene, u ime grada Beograda, zastave Srbije i Beograda. Podelio sam oko pet hiljada srpskih zastava i ponosan sam na to”, napisao je 12. septembra 2022. na svom Tviter nalogu bivši zamenik gradonačelnika Beograda, a sada ministar građevine, saobraćaja i infrastrukture Goran Vesić (na slici).
Da su “MC Srbi” aktivni u Republici Srpskoj pokazuje i to što je gradonačelnik Banjaluke Draško Stanivuković učestvovao na moto-skupu u ovom gradu i objavio na svom Fejsbuk profilu sliku baš sa “MC Srbima”.
Zašto je svako ko se bavio upotrebom neutvrđenog tipa akustičnog oružja na studentskom protestu 15. marta postao neprijatelj države, terorista i atentator na Vučića? Zbog čega bi i Berija pozavidio Biji na ovoj operaciji? Kako režim u Beogradu 2026. nastoji stvoriti atmosferu nalik na onu iz Moskve 1937
Podaci Vrhovnog javnog tužilaštva pokazuju da poslednjih godina raste broj zahteva koje tužioci upućuju policiji radi prikupljanja potrebnih obaveštenja, ali da odgovori na te zahteve sve češće izostaju. Reč je o prvoj i jednoj od najvažnijih radnji u predistražnom postupku, bez koje tužilaštvo u mnogim slučajevima ne može da nastavi istragu
Zašto su se na meti režima, pored studenata, našli verbalni delinkventi – analitičari, stručnjaci i novinari? Kako je Više javno tužilaštvo u svom saopštenju donelo presudu da su studenti sami sebe streljali zvučnim topom? I kako je Vučić tvrdio da Srbija uopšte nema zvučne topove, a ispostavilo se da ih ima, kao što je odmah posle pada novosadske nadstrešnice tvrdio da “jedino ona nije renovirana”, pa se brzinom svetlosti na društvenim mrežama utvrdilo da to nije istina? Na koji je način aktivirana medijska bomba u režimskim medijima sa unapred spremljenim spiskovima ljudi koji su učestvovali u “zaveri” i koje treba utući? I da li je reč o pokušaju zabrane studentskog pokreta
Pošto tužilac u Srbiji ne može da optuži osobu koja se kolima zaleće u građane, gledaoci RTS-a mogu videti kako se pred kamerama obesmišljava ta pravna institucija
Srbija će sačuvati mir, lokalni funkcioneri moraju da razgovaraju sa narodom ili će biti smenjeni, ekonomija raste brzo, žele da nas sruše jer Srbija grabi napred, nema više straha od “blokadera”, predsednik je žrtva, biće veće plate i penzije. Na osnovu iskustva, po svoj prilici ovako će izgledati Vučićeve poruke na predstojećem mitingu
Zašto je Aleksandra Radića, najistaknutijeg vojno-političkog komentatora u Srbiji, režim pretvorio u pokretnu metu
Manje je važno šta će pisati u službenim beleškama sa saslušanja Aleksandra Radića. Mnogo je važnije šta će večeras prolaziti kroz glave hiljada ljudi koji su o „zvučnom topu" govorili, pisali, svedočili ili tražili pomoć. Ako je odgovor: „Bože, samo da ne dođu i po mene", onda je cilj postignut
Kako je priznavši ubistvo Aleksandra Nešovića, Saša Vuković Boske vratio pažnju javnosti na Veselina Milića? Šta još upada u oči u njegovom iskazu
Arhiva nedeljnika Vreme obuhvata sva naša digitalna izdanja, još od samog početka našeg rada. Svi brojevi se mogu preuzeti u PDF format, kupovinom digitalnog izdanja, ili možete pročitati sve dostupne tekstove iz odabranog izdanja.
Vidi sve
