Scena

Zografova izdanja

Stripovi koje na svojim stranicama objavljuje „Vreme“, a koji nastaju iz pera Aleksandra Zografa, nedavno su se pojavila u novom izdanju Studentskog centra Novog Sada, pod nazivom Osveta crvene veštice. Ova knjiga stripova će 20. decembra beogradskoj publici biti predstavljena u Kulturnom centru Grad, istovremeno kada još jedno izdanje Zografovih radova iz „Vremena“ doživljava promociju u Italiji, pod okriljem izdavačkih kuća Fandango i Coconino Press. Fandango je inače tek odnedavno počeo da objavljuje stripove, i kuća je pre svega poznata po svojoj filmskoj produkciji, koja iza sebe ima i projekte svetskog kalibra, kao što je Gomora. U svakom slučaju, nedavno objavljivanje nove zbirke stripova Aleksandra Zografa u Italiji naišlo je na dobar odziv kritike, uz recenzije objavljene u listovima kao što su „L’Unita“, „La Gazzetta del mezzogiorno“, „Il Tireno“ i drugima. Alesandro Bereta, u novembarskom broju italijanske edicije magazina „Rolling Stone“ u tekstu pod naslovom „Priče bez granica“, o Zografovim stripovima je napisao: „Grafički dnevnik maestra srpskog stripa je pravi trip, u kojem izranjaju stari časopisi, fotografije, susreti, prostori, legende, dopisnice. Njegove stripove, počev od 2004. godine, na italijanski redovno prevodi veb-portal Osservatorio Balcani e Caucaso. Ne iznenađuje što zbirka ovih stripova, koja se nedavno pojavila, nosi podnaslov ‘Šetnja kroz vreme i prostor sa Aleksandrom Zografom’. Čak iako se kao glavni junak često pojavljuje sam autor, njegov rad ne bi trebalo smatrati za autobiografiju u stripu, nego za eksperiment, laboratoriju iz koje izlaze misli i prizori, koji nas u frenetičnom ritmu obasipaju sve do poslednje stranice knjige. Tu ima puno različitih sadržaja – od posete gradovima u inostranstvu (često italijanskim), preko obrada storija iz starih i zaboravljenih časopisa i novina, sve do razmišljanja o fotografijama i crtežima nađenim na buvljim pijacama. Zograf, star 47 godina, iscrtava svoju radoznalost na mnogim stranicama ove knjige, bilo da je u ulozi novinara koji susreće grupu The Residents – sa sve njihovim maskama u obliku džinovskog oka, ili je na proputovanju kroz Milano, ili nam govori o nemačkoj brošuri iz vremena Drugog svetskog rata, zapravo uputstvu za upravljanje tenkom koji je upoređen sa lepom ženom… Jednim potezom postrobertkrumbovske linije, autor pronalazi put ka ironiji, ka uznemirenosti, ili ka zapitanosti.“