Da Srpska i Crnogorska pravoslavna crkva jedna drugoj ne prete više praznom puškom, potvrdila je Uprava za nekretnine čija je cetinjska filijala Mitropoliji crnogorsko-primorskoj oduzela vlasništvo nad crkvenim zemljištem i zgradama u prestonici
Dva manastira i dvadesetak crkava u cetinjskoj opštini, nakon što je područno odjeljenje Uprave za nekretnine pozitivno reagovalo na zahtjev predstavnika Crnogorske pravoslavne crkve Steva Vučinića, novi su „stari“ vlasnici. Ispravljene su, stoji u zaključku, „greške“ počinjene devedesetih godina. Kako Mićo Orlandić, direktor Uprave za nekretnine, ne haje za medijska pitanja, ostalo je nerazjašnjeno ko je tada i na temelju čega crkvenu imovinu upisivao u vlasništvo Mitropolije, ali i koji je pravni osnov, sada, primjenjen u „peglanju grešaka“.
Jasno je, međutim, koji su političari gotovo čitave prošle decenije, uljuškani u krilu Miloševićeve politike, rado na Cetinju nalagali badnjake sa mitropolitom crnogorsko-primorskim Amfilohijem, a onda, okrećući leđa vođi, skoro u potpunosti ugasili potrebu za javnim iskazivanjem religioznih doživljaja.
Ako povratak premijerske funkcije, između ostalog, nije značio i promovisanje Mila Đukanovića u zaštitnika Crnogorske pravoslavne crkve, navedeni zaključak mogle su pogurati dvije stvari: odluka Socijaldemokratske partije da, za razliku od većeg koalicionog partnera, konačno preko svog člana Orlandića uradi nešto konkretno u interesu crnogorske crkve ili pak da kod Crnogoraca popravi rejting zajedničkog predsjedničkog kandidata Filipa Vujanovića koji njeguje dobre odnose s Amfilohijem. Tradicionalnom predizbornom grupisanju na crnogorske i anticrnogorske strukture, u svakom slučaju, pribjeglo se i pred aprilske predsjedničke izbore.
Dok u Demokratskoj srpskoj stranci Đukanovića doživljavaju kao jedinog inspiratora oduzimanja vlasništva Mitropoliji, Srpska lista okarakterisala je to kao težnju vladajuće koalicije da homogenizuje svoje biračko tijelo kako i ovi izbori ne bi prošli bez još jednog pokušaja vlasti da povuče liniju podjela. Sam Amfilohije uputio je crnogorskom predsjedniku i premijeru otvoreno pismo u kojem je, u cilju opstanka „građanskog mira“, od njih zatražio da spriječi „Ranka Krivokapića u namjeri da se imovina Mitropolije preda jednoj nevladinoj organizaciji“.
„Ako je Crkva odvojena od države i ako Crkva ima slobodu ‘vjerskih poslova’ (čl. 14 Ustava), ne može imati vlast bilo koji državni organ da samovlasno daje imena nosiocima svojinskih prava u okviru Crkve, a ponajmanje prava za to ima Uprava za nekretnine“, istakao je Amfilohije i naglasio da pomenute radnje i Krivokapićeva izjava ne predstavljavaju slučajnu sinhronizovanost.
Dok Đukanović i Vujanović ne odgovaraju na pismo, predsjednik crnogorske skupštine obraća se Amfilohiju kao patrijarhu bez zemlje čiji život predstavlja rat za teritorije. „U Crnu Goru je poslat kao propovjednik besudnog vremena da nas obezliči, a državu razdržavi. U tom pohodu otimao je narodu i svetinje i sveta mjesta. Parčao je Crnu Goru na eparhije i činio sve da je učini vječno zavisnom“, častio je Krivokapić mitropolita, naglašavajući kako su na Amfilohijevim prijetnjama izrasle stotine hiljada humki nevinih.
Za advokata Mitropolije Mladena Mićovića odluka cetinjske filijale Uprave za nekretnine nelegitimna je, a Srpska pravoslavna crkva, prema njegovim riječima, upisivana je kao titular crkvene imovine u katastar, a to se i danas čini. „To što su uradili je najprimitivniji način nasilja i pravnog neznanja oko vođenja evidencije o nepokretnostima. Nakon upisa u katastar nema više mogućnosti da Uprava ispravlja grešku“, naglašava Mićović, koji je uložio žalbu Ministarstvu finansija.
Druga strana, međutim, nastavlja po zacrtanom. Nakon cetinjske opštine, na redu su Podgorica, Nikšić, Budva, Danilovgrad, ali tu, sasvim sigurno, nije kraj. U podgoričkoj opštini u prošloj deceniji svi pravoslavni vjerski objekti upisani su na srpsku crkvu, u Nikšiću je prepisano gotovo pedeset procenata, dok je u Danilovgradu, tvrdi Vučinić, u potpunosti „opljačkana“ crkvena imovina. „U ovim opštinama je u periodu od 1996. do 2000. nezakonito prepisano na Beogradsku patrijaršiju 6.900.000 kvadratnih metara zemljišta“, kaže predstavnik Crnogorske pravoslavne crkve.
Advokat Nikola Martinović za podgorički radio Antena M istakao je da područne jedinice Uprave za nekretnine, ukoliko se utvrdi da je neki upis izvršen greškom ipak imaju pravo da posebnim zaključkom izvrše ispravku. Mitropolija, međutim, i dalje raspolaže „oduzetom“ crkvenom imovinom, ali, naglašava Martinović, ne centralizovano kao do sada, već kroz određene manastire ili crkve.
Što vlast Aleksandra Vučića u kampanji više demonstrira nasilje, to se više žali kako je tobože ona ugrožena. Tada nema političkih protivnika, nego neprijatelja od kojih se valja „odbraniti“, to jest zatući ih, piše „Vreme“ u novom broju
Bivši predsednik Srbije ušao je u izbornu kampanju sa gotovo svim polugama političke i institucionalne moći. Istovremeno, njegovi protivnici postaju nasilnici, teroristi, strani plaćenici i pretnja državi, dok se vlast predstavlja kao strana koja se samo brani. Od Bežanijske kose i Futoške pijace do Beogradske arene, ista zamena uloga otvara pitanje opasnije od toga ko je započeo pojedinačni incident: šta se događa kada politički protivnik prestane da bude konkurent na izborima i postane neprijatelj od kojeg treba braniti Srbiju
Birača iz rasejanja ovog puta ima jednako kao birača – recimo – Kragujevcu, četvrtom gradu po veličini u Srbiji. Njihov značaj prepoznao je i režim koji je sitnim psinama odbio otvaranje mnogih biračkih mesta te primorava ljude na drugim meridijanima da glasaju u sred noći
Aleksandar Šapić politički je preživeo 6. oktobar i sednicu Skupštine grada na kojoj se nije ni razmatrala njegova smena. Opozicija je obećala da će je formalno zatražiti u narednom periodu iako je jasno da većinu nemaju. Za sada i oponenti vlasti, ali i građani imaju samo obećanje v. d. predsednice države Ane Brnabić da će “svi u budućnosti videti šta će biti stav stranke” čiji je Šapić potpredsednik. Do tada će režim da zaćuti, baš kao što i sada glasno tihuje prvi čovek grada koji ponovo nije bio na sednici na kojoj je objektivno bio ključna tema
Aleksandar Vučić u ovoj kampanji gotovo da nije održao govor bez pominjanja žena. Sam je objasnio zašto: žena je odgovorna jer mora da brine o kući, deci i roditeljima. U tom komplimentu sadržana je cela njegova predstava o ženi, ali i granica iza koje žena prestaje da bude “naša” i postaje neprijatelj
Razgovarao je sa kamenom za kupus i fotografijom Ilije Srdanovića. Požar u Niškoj tvrđavi proglasio je za delo veštačke inteligencije. Pohvalio se da mu ne bi bilo prvi put da nekom otima pištolj iz ruku
Režim neće da otvori biračka mesta u inostranstvu i tera ljude da glasaju – noću! Odsecanjem velikog broja birača, izbori su već sada i zvanično neregularni
Predstavnici bivšeg predsednika Srbije u dosadašnje dve TV debate na N1 su se dokazivali u tome ko će biti dostojan proslavljenog naprednjačkog bukača Vladimira Orlića. Nisu došli da razgovaraju, nego na verbalnu šutku
Predizborna kampanja i političko nasilje
Stvarne žrtve i Vučićevo glumatanje Pretplati seArhiva nedeljnika Vreme obuhvata sva naša digitalna izdanja, još od samog početka našeg rada. Svi brojevi se mogu preuzeti u PDF format, kupovinom digitalnog izdanja, ili možete pročitati sve dostupne tekstove iz odabranog izdanja.
Vidi sve
