Izložba slika i crteža mladog umjetnika Petra Mošića, koji stvara u duhu starih majstora fokusirajući se na fenomen odrastanja i socijalizacije djece u savremenom društvu, biće otvorena od 18. avgusta u Galeriji „Drina“ u Beogradu, na Andrićevom vencu.
Postavku izložbe čine tri slike većeg formata na lanenom platnu i dva crteža tehnike presovani ugljen na akvarel papiru na kojima je predstavljen širok dijapazon emocija. Ravnopravne pozicije zauzimaju potresno i lijepo, nevino i zastrašujuće, krhko i mračno, sjetno i naivno, duhovito i bolno.
U kataloškom eseju Pogled nevinosti, istoričar umjetnosti Vladimir Bjeličić govoreći o Mošićevom radu objašnjava da fokusirajući se na portret lica autor razvija narativ kojim pokušava da artikuliše vlastito promišljanje tanke granice između dječje nevinosti i brutalnosti. „Mimo spleta različitih referenci (reprezentacija dece u instalacijama-oltarima Kristijana Boltanskog, uniformisane dece na slikama Gotfrida Helvejna i Biljane Đurđević), izražena ambivalencija koju ovi radovi odašilju navodi nas na duboko promišljanje koje budi najdublje strahove vezane za savremeno detinjstvo“, naveo je.
Izložba i stil Petra Mošića (1981, Beograd), nagrađenog Zlatnom paletom na Prolećnoj izložbi ULUS-a, odražavaju širi trend u kojem se slika već neko vrijeme bori za povratak na mjesto koje je u prošlosti imala. Galerija za savremenu umjetnost „Drina“ prije svega ima za cilj da podrži i podstakne mlade umjetnike iz zemlje i regiona. Mošićeva izložba traje do 9. septembra.
"Ibi i njegova supruga Mama Ibi sami po sebi nisu ni posebno moćni, ni posebno genijalni, ali njihov jeftini, do apsurda doveden populizam i demagogija vrte i zavode građane nestvarno efikasno“, kaže Staša Koprivica, rediteljka nove verzije „Kralja Ibija“
S obzirom na to da je Skupština grada odbila predlog Odbora Bitefa da Andraš Urban sačini program ovogodišnjeg festivala, da li to znači da Odbor zapravo nije na čelu Bitefa kao što piše u odluci te iste Skupštine grada
Predstava „Neoplanta“ u petak (13. febraur) u Novosadskom pozorištu stoti put otvara priču o čoveku, gradu i istoriji, ali i o mestu pojedinca u svetu koji se stalno menja
Razmena iskustava, zajednički rad i neformalni razgovori postaju integralni deo umetničke prakse. Fokus se pomera sa proizvoda na proces, sa individualne afirmacije na kolektivno promišljanje. U vremenu u kom su umetnici primorani da stalno proizvode dokaze sopstvene relevantnosti, “Mokrin House Art Colony” predstavlja pomak s jasnom političkom težinom
Fedor Šili, Oda radosti; režija Gordan Kičić; igraju Gordan Kičić, Milica Mihailović, Milica Trifunović, Stefan Bundalo, Marija Liješević, Đuro Brstina, Tamara Dragičević; Atelje 212
Zašto je trbušni ples specijalaca na revijalnom takmičenju u Dubaiju toliko važan sa Srbiju i slične autoritarne države? Biće da to i te kako ima veze sa medijskim i drugim slobodama
Manja Grčić dolazi u RTS sa imidžom ratraka – između novinarstva, odanosti režimu i krupnom kapitalu, uvek je birala drugo dvoje
U čemu su sličnosti i razlike razlika između klasične mafijaške porodice i mafijaške države? Kakvu ulogu oba slučaja igra Capo di tutti capi? I gde je tu Srbija
Arhiva nedeljnika Vreme obuhvata sva naša digitalna izdanja, još od samog početka našeg rada. Svi brojevi se mogu preuzeti u PDF format, kupovinom digitalnog izdanja, ili možete pročitati sve dostupne tekstove iz odabranog izdanja.
Vidi sve
