Judita Popović: Obraćanje govorom mržnje

Neki kažu da je Regulatorno telo za elektronske medija (REM) “institucija medijskog mraka”. Navodi se da pored stručnog osoblja koje radi u tehničkim službama, u Savetu REM-a, upravljačkom bordu, sede ljudi koji su politički komesari i klimoglavo izvršavaju zadatke dobijene od izvršne vlasti i Aleksandra Vučića. Suština i smisao ovog tela je, međutim, da bude nezavisno i samostalno.

Judita Popović je neko ko nije uobičajen, ćutljiv član Saveta REM-a. U javnim nastupima ona kritikuje rad tela i njegove “čudne” odluke. Neka je vrsta “insajdera” građana i kritičke javnosti. Inače je članica Liberalno-demokratske partije, po osnovnoj vokaciji advokatica, a bila je i sudija Opštinskog suda u Zrenjaninu. Dugo godina je bila i poslanica LDP-a u republičkom parlamentu.

VREME: Članica ste Saveta REM–a od 2019. godine. Ova institucija se godinama nalazi na udaru žestoke kritike medijskih stručnjaka i čak se proglašava “rak–ranom našeg medijskog sistema”. Kakav je vaš pogled iznutra? Da li su žestoke kritike opravdane?

JUDITA POPOVIĆ: Podsetimo da je REM po Ustavu i zakonu nezavisno i samostalno regulatorno telo koje vrši javna ovlašćenja, a sve u cilju zaštite interesa javnosti u oblasti elektronskih medija. Samim tim se podrazumeva da ima veliku odgovornost. S obzirom da je Regulator za obavljanje svoje nadležnosti odgovoran Narodnoj skupštini, spomenuta nezavisnost se dovodi u pitanje, pogotovo što je u realnosti zakonodavna vlast u dubokoj senci izvršne vlasti, odnosno vlade.  Upravo ova dvojnost faktičkog statusa REM-a je za mene najveća senzacija kao insajdera, jer – ma koliko stručne službe obavile dobar posao – na kraju vladajuća politika kroz institut Saveta
REM-a donosi odluke, zbog čega su kritike često opravdane.

Uprkos navedenom, ne bih dovodila u pitanje svrsishodnost postojanja samog REM-a, jer je njegova zakonski definisana uloga od izuzetnog značaja za demokratizaciju ovog zaparloženog društva. Time što Savet svojim odlukama proklizava u političku sferu, sam pojam regulacije medijske scene i institucije Regulatora ne bi trebalo dovoditi u pitanje. Uništavanje bilo koje institucije može samo da naškodi javnom interesu u postojećim uslovima poremećenog sistema vrednosti.

Jednostavno rečeno, sama ideja postojanja Regulatora sa jasno definisanom ulogom je dobra, pitanje je samo koliko je slobode u radu “regulator Regulatora” spreman da mu dozvoli…