SCENA

Nagrada „Lazar Trifunović“

U ponedeljak 14. januara 2002. godine u Likovnoj galeriji Kulturnog centra Beograda uručena je Nagrada „Lazar Trifunović“. Žiri u sastavu: Jasna Tijardović, predsednik, i dr Slobodan Mijušković i Milena Marjanović, članovi, odlučio je da za 2001. godinu ovu prestižnu nagradu za likovnu kritiku i kritičko pisanje o savremenoj likovnoj umetnosti dodeli Dragici Vukadinović, istoričaru umetnosti i likovnom kritičaru iz Beograda, za tekst „Mesto u prostoru“, objavljen u monografiji koja prati retrospektivnu izložbu fotografskih radova Branimira Debeljkovića organizovanu u Umetničkoj galeriji „Nadežda Petrović“ u Čačku, a potom priređenu u Paviljonu „Cvijeta Zuzorić“ u Beogradu.

Dragica Vukadinović se predstavljanjem i tumačenjem fotografije bavi već tridesetak godina i njen dugogodišnji rad karakteriše lični, autorski pristup u izložbama i tekstovima. Vukadinovićevoj pripada pionirsko mesto u afirmisanju specifičnog mesta fotografije unutar prostora umetnosti, kaže se, između ostalog, u obrazloženju žirija.

Nagrada „Lazar Trifunović“ sastoji se od plakete, novčanog iznosa i organizacije autorske izložbe laureata u okviru redovnog programa Likovne galerije Kulturnog centra Beograda.

Dosadašnji dobitnici ovog prestižnog stručnog priznanja su: Mileta Prodanović, Ljiljana Ćinkul, Lidija Merenik, Branislav Dimitrijević, Jasmina Čubrilo, Stevan Vuković, Bojana Pejić i Jovan Despotović.

Odlazak primabalerine

Posle 25 godina bavljenja umetničkom igrom na sceni Baleta Narodnog pozorišta u Beogradu, primabalerina Milica Bijelić oprostila se od svoje publike naslovnom ulogom tj. kao Margerita Gotje u baletu Dama s kamelijama.

Njen umetnički hod započeo je u baletskoj školi „Lujo Davičo“, nastavljen pohađanjem baletske škole u Moskvi, a odmah potom počinje i njena igračka karijera u Narodnom pozorištu u Beogradu. Posle samo nekoliko meseci igranja u ansamblu dodeljene su joj uloge u nivou već afirmisanih igrača, što ju je i dovelo do statusa primabalerine. Sjedinjeno iskustvo koje je sticala u koreografijama najboljih autora (D. Parlić, V. Kostić, Mlakarevi, Ž. Prebil, M. Šparemblek, L. Pilipenko…) proizvelo je krhku, vazdušastu, ali i energičnu scensku pojavu koju ćemo pamtiti po nadahnuto izraženoj ljupkosti, ljubavi, patnji. Nezaboravna kao Žizela ili kao Svanilda iz Kopelije, iza svih brojnih uloga Milica Bijelić je ostavila trag zanosnog, lepršavog, setnog, ali pre svega mladalačkog duha na sceni beogradskog baleta.

I. M.