Razgovori u paklu

S vremena na vreme u retkim medijima koji na to obraćaju pažnju pojavi se crtica o „ispadima“ u kojima se otvoreno izaziva verska, nacionalna i rasna mržnja, bilo da su u pitanju Kinezi, Albanci, Muslimani, Hrvati, Jevreji… Te pojave deo javnosti i poneko iz vlasti verbalno osudi i – nikom ništa.

Ono što je naročito sramno za nove vlasti jeste što tolerišu i ništa ne preduzimaju povodom bujanja čitave izdavačke mreže koja svoju izdavačku delatnost bazira na izdanjima koja otvoreno pozivaju na mržnju i nasilje. Na poslednji u nizu ovakvih slučajeva ukazala je nedavno Asocijacija nezavisnih elektronskih medija (ANEM) protestujući zbog pojave sve većeg broja antisemitskih spisa u beogradskim knjižarama. Naime, ono što je nazamislivo u civilizovanim zemljama, usred Beograda se bez problema mogu kupiti Protokoli sionskih mudraca u najnovijem izdanju Književno-izdavačke zadruge Centar iz Beograda, zatim Mein Kampf Adolfa Hitlera u izdanju zrenjaninskog Ekopresa, kao i brojne knjige beogradskog izdavača IHTUS Hrišćanska knjiga o čijoj izdavačkoj politici jasno govori naziv jedne njegove biblioteke Judejci – zlotvori i bogoborci. A onda se još neko čudi ko li iscrtava onolike kukaste krstove po Beogradu.

ŽALJENJE I ČUĐENJE: Gospodin Aca Singer, predsednik Saveza jevrejskih opština Jugoslavije, izražava tokom razgovora za „Vreme“ žaljenje i čuđenje, i kaže da ne može da objasni otkud ova eskalacija antisemitizma koju su najmanje očekivali posle demokratskih promena u Srbiji. „Ipak, to više šteti imidžu i ugledu Jugoslavije u svetu, nego ovdašnjoj jevrejskoj zajednici koja je mala. Iako je predsednik Koštunica u par navrata oštro osudio ovakve ispade, ništa konkretno se ne preduzima po ovom pitanju“, kaže Singer.

O Majn Kampfu i renomeu njenog pisca valjda se ponešto i zna, pa su Protokoli zbog navodne tajnovitosti u tom smislu opasnija knjiga. Protokoli sionskih mudraca, „knjiga kraljeva i budala“, kako ju je nazvao Danilo Kiš u svojoj istoimenoj priči, su falsifikovani pamflet star stotinjak godina isfabrikovan od strane agenata tajne ruske carske policije koji je trebalo da posluži kao izgovor za pogrome nad Jevrejima, baš kao što će nešto kasnije poslužiti i Adolfu Hitleru za „konačno rešenje jevrejskog pitanja“ sa dobro poznatim posledicama. U pitanju su navodni zapisnici sa sastanaka jevrejskih vođa s kraja XIX veka na kojima su oni sačinili taktiku kako da potpuno zagospodare planetom, a zapravo su većim delom plagijat sastavljen od delova knjige Razgovori u paklu između Makijavelija i Monteskjea Morisa Žolija. Sve je naravno potkrepljeno mnogim „činjenicama“ i tajnim znanjima koje su tu da fasciniraju neupućenog.

Protokoli su na ovim prostorima zakonom zabranjeni 1984, povodom izlaska iz štampe knjige Tajanstveni svet masona Mihajla Popovskog u kojoj su preštampani delovi Protokola. Međutim, ista ova knjiga je bez ikakvih problema našla svoj put do knjižara 1988, a od kraja osamdesetih do danas Protokoli su nekoliko puta objavljivani, uglavnom kao reprint iz 1939. Spisi ovijeni velom poverljivosti i tajanstvenosti kružili su od ruke do ruke i u trenutku razrešavali nerazmrsive probleme geopolitike na način svima razumljiv – Jevreji su nam krivi za sve. I to ne samo Srbima. Protokoli su postali omiljeno štivo u svim zaraćenim balkanskim državicama, skrojeni tačno po meri ksenofobije, arogantnog neznanja, mentalne tupavosti i istinske filozofije palanke, župe, kasabe.

Uzalud su oni koji znaju kakvu vrstu otrova sadrže ove knjige upozoravali na opasnost od njih, država je iz svojih razloga od 1984. našla za shodno da reaguje samo jedan jedini put, i to 1994, kada su delovi opskurnih spisa objavljeni u radikalskoj „Velikoj Srbiji“. U to vreme Šešelj je objavljivao knjige o crvenoj veštici sa Dedinja, pa su verovatno zbog toga a ne radi brige o mentalnom stanju nacije Protokoli bili jedan mali povod za mali međusobni obračun. Tada je ceo tiraž lista bio policijski zaplenjen.

OPSKURNOST: Protokoli sionskih mudraca samo su jedna od knjiga čije je izdavanje nezamislivo u civilizovanim zemljama. Kod nas se, pak, u redovnoj prodaji mogu kupiti knjige u kojima se na najgnusniji način piše o jevrejskom narodu kao o „skotačkom“, zverskom narodu ogrezlom u blud, perverziju, trgovinu belim robljem, o ritualnom klanju dece i koječemu drugom, da ne govorimo o judeomasonskoj zaveri protiv čovečanstva, hrišćanstva, a naročito protiv Srba i pravoslavnih. Iako se često antisemitizam pokriva brigom za hrišćanstvo i autoritetom Pravoslavne crkve, a antisemitski napisi mogu naći i u pravoslavnim glasilima, Sveti arhijerejski sinod SPC je još 1995. osudio Đurđevićevo pisanije. Kod nas naročito plodno antisemitsko izdavaštvo neguje pomenuta izdavačka kuća Ihtus, koju predvodi izvesni „povratnik iz Amerike“ Ratibor M. Đurđević, profesionalni antisemita i autor desetak knjiga iz ove oblasti. Izdavač Ihtus već dugi niz godina objavljuje najopskurnije i najotrovnije knjige sa takvim sadržajem od kojeg se svakom normalnom čoveku želudac prevrće, među kojima i naslove prvi put publikovane u Beogradu za vreme nemačke okupacije Srbije i beogradske „Velike antimasonske i antijevrejske izložbe“ oktobra 1941.

MRŽNJA: Kako vlast reaguje na sve to? Nedavno je u Skadarliji, u kući Đure Jakšića, promovisana knjiga profesora Živojina Simića Sveto pismo – jevrejsko ogledalo, koju je objavila izdavačka kuća Ihtus. Predgovor knjizi pod naslovom „Judejci neprijatelji čovečanstva“ napisao je pomenuti Ratibor Đurđević. Ceo skup je blagoslovio Žarko Gavrilović, početkom devedesetih poznat po svojim brojnim aktivnostima sa svojom Svetosavskom strankom. Publiku su umogome činili mlađi ljudi koji su na svaki pomen jevrejskog imena sa neskrivenom mržnjom uzvikivali „čivuti!“, čime je ovaj antisemitski hepening dobijao na dinamici. Zbog svog pogromaškog sadržaja, Savez jevrejskih opština je 4. maja protiv izdavača i knjige podneo krivičnu prijavu i o svemu obavestio MUP i nadležne organe. Do danas nikakvog odgovora nisu dobili, a knjiga se i dalje bez problema nalazi u redovnoj distribuciji. Eto zašto je u najmanju ruku cinično kad se ljudi iz nove vlasti verbalno zgražavaju nad eskalacijom mržnje i antisemitizma u Srbiji, sve deleći neumesne prvoboračke lekcije iz demokratije. Kao da su oni predstavnici demokratske vlasti Obale Slonovače i da se sve ovo ne dešava njima, baš kao i nama, tačno ispred nosa.