Festival solo igre: Telo kao lična ekspresija, komunikacija, istraživanje

Šesti Međunarodni festival savremene solo igre „Festival SOLA 2026“ biće održan od 29. do 31. maja u Beogradu. Ovogodišnje izdanje festivala donosi bogat program savremene igre, performansa, VR umetnosti, radionica i interdisciplinarnih projekata koji istražuju mogućnosti solo forme u savremenom izvođačkom kontekstu, a u kom učestvuju umetnici iz Austrije, Belgije, Grčke, Slovenije i Srbije.

Pojedinac na sceni

U najavi piše da festival otvara pitanje pojedinca na sceni – tela koje istovremeno postaje prostor lične ekspresije, komunikacije i umetničkog istraživanja. Program okuplja autore različitih poetika i generacija, od etabliranih umetnika evropske scene do novih koreografskih glasova regiona.

Centralni događaj ovogodišnjeg otvaranja biće premijera plesnog VR filma Dancescapes, nastalog u okviru međunarodnog projekta Danube Dance Alliance. Projekat kroz savremeni ples istražuje javne prostore kao mesta izvođačke umetnosti i povezuje umetnike iz više zemalja regiona.

Film potpisuje slovenačka multimedijalna umetnica Enja Belak, dok u projektu učestvuju koreografi Ognjen Vučinić, Maša Kolar, Nik Rajšek, Branko Mitrović i Aleksandar Ilić. Publika će tokom otvaranja imati priliku da prisustvuje i izvođenju koreografskih minijatura uživo, kao i izložbi fotografija koja prati proces nastanka projekta.

Zaboravljeno prisustvo

Moguće najatraktivniji deo festivala biće premijera plesne predstave Zaboravljeno prisustvo: Povratak izvoru koreografa Aleksandra Ilića.

Specijalna gošća predstave je umetnica Aleksandra Duende, poznata po autentičnom spoju elektronskog zvuka, atmosfere i ritualnog pristupa muzici. Kao članica beogradsko-berlinskog kolektiva i radija D59B Radio, gde vodi emisiju „Rituals” razvila je prepoznatljiv muzički izraz. Biće to njen prvi nastup u okviru savremenog plesnog projekta ovog formata.

Nova Ilićeva produkcija istražuje temu ženske snage, kulturnog nasleđa i kolektivnog pamćenja, polazeći od spomenika i artefakata kao snažnih, ali često zanemarenih mesta sećanja. Predstava se posebno poigrava idejom da umetničko delo nikada nije jednoznačno i da može biti percipirano na različite načine. Onog trenutka kada izvođači svojom energijom uvuku publiku u sam tok predstave, briše se granica između scene i gledališta.

Pravo novinarstvo košta, a mi nećemo da nas kupe tajkuni i korporacije. Podržite nas jednokratnom ili mesečnom donacijom. Vreme za to je sada!