Osam

Kad, uz sasvim malo upornosti, zabodete štap u zemlju i potom svakog dana tačno u podne zabeležite mesto na koje pada vrh njegove senke, prvo što ćete zapaziti je da sunčeva senka, mada u isto doba dana, neće tokom cele godine biti u istom položaju. To je zbog toga što se prividni položaj Sunca na nebu ne menja samo od jednog izlaska do zalaska već se pomera i kako prolazi godina, krećući se ne samo gore i dole (severno i južno) nego i duž pravca istok–zapad. Tako nastaje linija koja liči na osmicu i koja se naziva analema (reč potiče od starogrčkog naziva za postolje sunčanog sata). Analema je u suštini zbirna posledica tri kretanja koja se dešavaju dok Zemlja rotira i po elipitičnoj orbiti kruži oko Sunca. Njen oblik koji liči na glifu ili broj osam poruka je koju zvezda tokom godine ispisuje za posmatrače na Zemlji – kad bi iza Sunca tokom godine ostajao trag kao iza mlaznog aviona koji jednom dnevno pali motore, videli bismo kako pravi osmicu na nebu. Tako ispada da nam Sunce iz godine u godinu šalje poruku u obliku broja osam, što je igrom slučaja trenutni broj planeta u Sunčevom sistemu (otkako je Pluton izgubio taj status). Osam je, uz to, atomski broj kiseonika, magični broj u nuklearnoj fizici, broj nogu paukova i hobotnica, jedan od Fibonačijevih brojeva, treći stepen dvojke, broj tonova u jednoj oktavi, simbol izvanvremenskog u hrišćanskoj mitologiji, broj ručica na budističkom simbolu darma čakri, ali i broj strana svakog oktaedra, prirodnog kristala dijamanta i ivicâ na znaku „Stop“. Šta od svega toga ili nečeg sasvim osmog hoće Sunce da nam kaže ispisujući jednom godišnje ovaj broj na nebu?