Feljton (3)

U masi svesrpskog sabora

Prilika da se ponovo nađem na nekoj manifestaciji organizovanoj da bi se svečano proslavilo jedinstvo srpskog naroda i njegovih vođa “s obe strane Drine” ukazala mi se 8. juna 2024. godine. Tog dana je u Beogradu održan Prvi svesrpski sabor, sa devizom – “Jedan narod, jedan sabor – Srbija i Srpska zajedno” (na slici desno). Bio je to vrhunac kampanje protiv Rezolucije Generalne skupštine UN o Srebrenici usvojene 23. maja 2024. godine, kojom se 11. jul proglašava danom sećanja na žrtve genocida u Srebrenici i osuđuje negiranje genocida i veličanje ratnih zločinaca. Predlagači Rezolucije bili su Nemačka i Ruanda, uz podršku tridesetak zemalja ko­sponzora. Za nju su glasale 84 zemlje, 19 je bilo protiv, 68 uzdržanih

Feljton (2)

Poetika i etnopolitike u Republici Srpskoj

Ponekad se pokaže da i preci mogu da skrenu s pravog puta. Ništa za to. Scenaristi svečanosti na kojima Srpska izlazi na scenu takve stvari će prosto prećutati

Feljton (1)

Republika srpska i Bog

Događaj koji je, prema Porfiriju, bio ključan za formiranje srpske državnosti, odigrao se u manastiru Studenici 1207. godine, a u njemu je učestvovao još jedan Nemanjin sin, Vukan, jedini koji neće postati svetac. On i Stefan su se bili posvađali, ali su se tog dana u Studenici pomirili i to Savinom zaslugom, koji je ovu dvojicu nagovorio da se više ne svađaju nego da se zagrle i izljube. Dakle, u ovome su učestvovali budući sveci SPC, ali i jedan laik. Ako je i on ugradio sebe u “večne temelje srpske države”, kako kaže Porfirije, onda u tim temeljima nema samo svetih moštiju, nego je tu i trud jednog laika

Feljton: Kosovska ideologija (3)

Vera u isceliteljsku moć smrti

Ako se prihvati mišljenje da je istorijska svest srpskog naroda dosegla nebo, trajno sakralizovana, ostala do danas dominantno sveštena, postavlja se pitanje njenog proučavanja, posebno kad je proučavalac insajder, pripadnik srpskog naroda, kao što je to Bojović. Može li to proučavanje biti nešto drugo do teološko, odnosno istoriosofsko? Ili, ipak, može biti i naučno, sekularno, istoriografsko?

Feljton: Kosovska ideologija

Kolektivno junaštvo i sveštena istorija

Za Mihaljčića “istorizovati se” ne znači dobiti mesto u istorijskoj prošlosti, među svedočanstvima nacionalne istorije, koje će istorijska nauka na odgovarajući način proučiti i oceniti. Suprotno od toga, “istorizovati se” za neko predanje, za neku legendu, pa tako i za predanje o Kosovskoj bici, znači dobiti mesto u sadašnjosti, u živoj kolektivnoj svesti o prošlosti, odnosno, kako kaže Mihaljčić, u “narodnoj istorijskoj svesti” koja se aktualizuje kao podstrek za akciju, za stvaranje nove istorije

Feljton: Kosovska ideologija (I)

Lazar Hrebeljanović – od vojskovođe do sveca

U kosovskom mitu našle su se međusobno neuskladive vrednosti herojske vrline i martirskog ideala zbog toga što je u crkveni diskurs prodro, što se tu nametnuo, odjek stvarnih događaja, što su se tu našle nezvane istorijske činjenice. Ovozemaljski podvig neustrašivog vojskovođe koji je pošao u boj protiv nadmoćnog neprijatelja, prekriven je verskim mučeništvom

(Ran)komemoracija

Čovek lingvistike o čoveku

Reč na komemoraciji Ranku Bugarskom (Filološki fakultet u Beogradu, 16. oktobar 2024)

Identitet i nacionalni radnici

Bitka za Tvrtka

Osvojiti Tvrtka i proglasiti ga srpskim, bosanskim ili hrvatskim kraljem znači osvojiti srednjovekovnu državu u Bosni, podići na njoj bosansku, srpsku ili hrvatsku zastavu i poručiti da je ona bila i ostala naša

Putopis(anije)

Beograd–Priština, preko Kuršumlije

Usputni zapis o Toplici i pljeskavici, o granicama i njihovom prelaženju, o “hrišćanskoj” i “turskoj” Prištini, o Gazimestanu i Muratovom turbetu, o albanskim i srpskim mitovima... i opet o pljeskavici

 

Gusle kao simbol legitimne vlasti

Srbija i Kosovo – 2018. godina raspleta (17)

Koji zavet?

Skeptičan sam kad je reč o svim zavetima, zakletvama, zaveštanjima, mitovima itd., jer se oni nude kao otkrovenja obavezujućih večnih istina o kojima nema diskusije. Ali, ako bih baš morao da izaberem neki kosovski zavet koji mi se čini prihvatljivijim od drugih, onda to ne bi bio ni Milošev ni Lazarev, nego jedan zaboravljeni zavet. Mislim na amanet koji je, u Višnjićevoj pesmi Početak bune protiv dahija, Murat na samrti ostavio svojim naslednicima